01 Charakter projektu io-core
io-core jest traktowany jako rdzeń cyfrowej infrastruktury Damiana Wojciechowskiego. Ma stanowić wspólne zaplecze dla marek takich jak DOCTAX, ONLYFANSTAX, W Bilansie Rzeczy, Echo Intuicji oraz dla systemów generatorów dokumentów, narzędzi księgowych, paneli klienta i narzędzi automatyzujących procesy.
Projekt łączy warstwę wizualną (design system), warstwę techniczną (architektura CSS, komponenty, workflow kompilacji) oraz warstwę aplikacyjną (logika, dashboardy, kreatory, formularze, automatyzacje).
02 Zakres io-core i główne elementy
io-core obejmuje cały zestaw elementów niezbędnych do zbudowania nowoczesnych aplikacji i stron:
- System projektowania: Glass System + Palette System
- Biblioteka komponentów UI: przyciski, karty, formularze, panele, widżety
- Architektura CSS: @layer, tokeny, zmienne, warstwy stylów
- Struktura layoutów: strony, dashboardy, panele administracyjne, kreatory
- Narzędzia i utils: formattery, helpers, composables, struktury stanów
- Workflow kompilacji: bundling, optymalizacje, lazy loading, prefetch
- Moduły logiki: wzorce do rozbudowy funkcjonalności aplikacji
- Szablony automatyzacji: formularze, procesy, integracje API
Wspólny fundament dla wszystkich projektów
Każdy nowy projekt – generator umów, panel klienta, blog, narzędzie księgowe – nie powinien powstawać od zera. io-core zapewnia gotowe wzorce, komponenty i layouty, dzięki którym nowe projekty stają się konfiguracją istniejących klocków zamiast pełnego „greenfield”.
Spójność architektury i estetyki
Io-core wymusza powtarzalne standardy: te same komponenty, te same zasady stylów, te same wzorce logiki. Ułatwia to utrzymanie, refaktoryzację, onboarding nowych funkcji oraz rozwój projektów w czasie.
03 Glass System i Palette System
3.1. Glass System – warstwowy system szkła
Glass System to główny filar warstwy wizualnej io-core. Definiuje sposób używania przezroczystości, rozmyć, krawędzi, ramek i cieni w komponentach i layoutach.
- poziomy intensywności: light, medium, strong
- wielowarstwowe szkło: glass-layer-1, glass-layer-2, deep-glass
- warianty tła: jasne, ciemne, gradientowe, tintowane
- style ramek: delikatne, wyraźne, akcentowe, „neonowe”
- presety komponentowe: glass-card, glass-header, glass-toggle, glass-nav, glass-form
- spójne cienie i refleksy dla efektu „czytelnej głębi”
- interakcje hover/active/press zgodne z minimalnym glassmorphism
System jest rozszerzalny – można dodawać nowe presety, intensywności i warianty dla różnych aplikacji (np. blog, panel klienta, generator dokumentów).
3.2. Palette System – system palet i tokenów
Palette System odpowiada za spójne zarządzanie kolorami w całym ekosystemie io-core.
- palety tematyczne: Emerald, Blue, Amethyst, Gold, Sand, Slate, Obsidian i inne
- każda paleta ma tryb jasny i ciemny oraz warianty tonalne (soft, balanced, vivid, deep)
- tokeny kolorów: UI (surface, outline, accent, border, overlay), RGB i HSL
- zmiana palety na poziomie
<html>/<body>poprzez klasy - integracja z Glass System – border, tint, warstwa szkła powiązana z paletą
Przykładowy schemat użycia tokenów:
--palette-primary-rgb: 16, 185, 129;
--palette-surface-soft: rgba(var(--palette-primary-rgb), 0.06);
--palette-border-subtle: rgba(var(--palette-primary-rgb), 0.22);
--palette-accent-solid: rgba(var(--palette-primary-rgb), 0.95);
}
Glass System i Palette System są traktowane jako żywe systemy – mogą być rozszerzane, modyfikowane i dopasowywane do nowych aplikacji i marek.
04 Architektura CSS, komponenty i layouty
4.1. Architektura CSS
Architektura CSS w io-core ma być skalowalna, przewidywalna i utrzymywalna. Kluczowe założenia:
- użycie
@layerdo porządkowania kaskady stylów - tokeny i zmienne CSS jako główne źródło wartości (kolory, promienie, odstępy)
- minimalizowanie specificity i agresywnego nadpisywania
- wydzielone moduły stylów dla komponentów
- system utilities i klas pomocniczych
- wyraźny podział: style globalne → utilities → komponenty → ewentualne overrides
4.2. Biblioteka komponentów UI
Komponenty UI są budowane na szczycie Glass System i Palette System. Typowe grupy komponentów:
- Nawigacja: top-nav, side-nav, breadcrumbs, tabs
- Karty i panele: cards, panels, widgets, summary-boxes
- Formularze: pola, grupy, sekcje, walidacja, stany błędów
- Elementy interaktywne: toggles, switches, przyciski, badge, chips
- Warstwy UI: modale, drawery, toasty, kroki procesów
Komponenty powinny być izolowane, dobrze nazwane i reużywalne. io-core zakłada ich wielokrotne wykorzystanie w generatorach, panelach, blogach i narzędziach.
4.3. Struktura layoutów
io-core musi obsługiwać szereg typów layoutów:
- klasyczne strony www i landing pages,
- panele klienta i panele administracyjne,
- dashboardy z widżetami i tabelami,
- aplikacje wielostronicowe z nawigacją boczną,
- kreatory dokumentów i formularze krok-po-kroku.
05 Aplikacje i moduły oparte na io-core
5.1. Generatory dokumentów
io-core jest fundamentem całej serii generatorów dokumentów, m.in.:
- Generator Umów (W Bilansie),
- Generator Uchwał,
- Generator Regulaminów,
- AML Form Creator,
- Polityka Rachunkowości,
- Protokół Zgromadzeń.
Kluczowe zasady dla generatorów:
- modularna budowa sekcji i paragrafów,
- wspólne źródła powtarzanych zapisów (DRY),
- możliwość składania umów z presetów i przełączników,
- obsługa eksportu (HTML, PDF, kopiowanie do edytora),
- spójny UI dla wszystkich generatorów.
5.2. Blogi i warstwa contentowa
io-core ma obsługiwać blogi i serwisy treściowe m.in. dla:
- DOCTAX,
- ONLYFANSTAX,
- W Bilansie Rzeczy,
- Echo Intuicji.
Założenia:
- komponenty dla wpisów, list artykułów, kategorii, tagów,
- layouty zoptymalizowane pod czytelność,
- wsparcie SEO (meta, schema, wewnętrzne linkowanie),
- spójna typografia i styl nagłówków.
5.3. Asystent księgowego i automatyzacje
io-core ma obsługiwać narzędzia i moduły związane z księgowością, m.in.:
- onboarding klienta,
- narzędzia AML i oceny ryzyka,
- moduły związane z KSeF, JPK, JPK-CIT (warstwa pomocnicza),
- narzędzia do zarządzania procesami w DOCTAX i ONLYFANSTAX,
- formularze inteligentne i konfiguratory usług.
Akcent pada na automatyzację powtarzalnych zadań, czytelną prezentację danych i uproszczenie pracy księgowej oraz komunikacji z klientami.
5.4. Moduł „DACH” – Digital Automation Core Hub
io-core ma być kompatybilny z nadrzędnym modułem DACH (Digital Automation Core Hub), który pełni rolę „parasola” dla wszystkich aplikacji:
- centralne zarządzanie kontami, dostępami i konfiguracją,
- automatyzacje cross-project (np. przepływ danych między generatorami a panelami),
- panel super-admina,
- wspólny routing, wspólne style, wspólna nawigacja.
06 Rola asystenta technicznego (Claude) w projekcie
W kontekście io-core Claude pełni rolę technicznego lidera i architekta, który:
- analizuje strukturę kodu, stylów i komponentów,
- wykrywa niespójności, powielenia i antywzorce,
- proponuje ulepszenia architektury, stylów, API komponentów,
- pomaga projektować i wdrażać refaktoryzację,
- wspiera planowanie roadmapy i identyfikację „hotspotów” w kodzie,
- pracuje z repozytorium GitHub (commity, PR-y, pliki),
- buduje spójne, wielokrotnego użytku moduły i presety.
Styl pracy: zwięźle, konkretnie, bez lania wody; preferowane wskazywanie najlepszego rozwiązania zamiast listy wszystkich możliwych opcji.
Język: jeśli pojawia się slang developerski lub skrótowce – proste, krótkie objaśnienie w zrozumiałej formie, bez utraty merytoryki.
07 Zasady projektowe, priorytety i kierunek rozwoju
7.1. Główne priorytety
- Spójność: te same zasady designu, te same komponenty, wspólne tokeny.
- Modularność: wszystko ma być dzielone na małe, reużywalne moduły.
- DRY: brak powielania kodu i zapisów – „jedno źródło prawdy”.
- Skalowalność: łatwość dodawania nowych generatorów, paneli, blogów, aplikacji.
- Utrzymywalność: kod musi być możliwy do zrozumienia i poprawy po czasie.
7.2. Kierunek rozwoju
- rozwijanie Glass System i Palette System o nowe presety, palety i intensywności,
- konsolidacja stylów w oparciu o @layer i tokeny CSS,
- stopniowa refaktoryzacja istniejących generatorów dokumentów do wspólnych modułów,
- tworzenie szkieletów aplikacji: dashboardy, asystent księgowego, panele klienta,
- rozbudowa modułu DACH jako nadrzędnego hubu automatyzacji.
Dokument ten stanowi archiwalną i referencyjną specyfikację projektu io-core. Może być wykorzystywany przy planowaniu kolejnych iteracji, pracy z asystentami AI, a także jako punkt odniesienia dla zmian w architekturze w przyszłości.